Kolejny rok i następny, a on? Nie wrócił i nic o nim nie wiem. Wiedziałam, że bardzo chciałby zostać cesarzem, ale nie sądziłam, że aż tak bardzo go to ruszy. Mój biedny Zeconi. Jest w potrzebie, a ja nawet nie wiem gdzie go szukać. Chciałam, nawet wyszłam poza zamek, jednak nie dałam sobie rady z tym wszystkim. Dlaczego te zwierzęta są takie nie miłe? Całe szczęście udało mi się uciec przed tym hipogryfem i bezpiecznie wrócić do zamku. Mam jedynie nadzieję, że on do mnie wróci, przecież wie... jak bardzo go kocham.
Odkąd na mnie spojrzał, odezwał się do mnie... czułam, że to ten jedyny. Broniłby mnie przed złem całego świata, nawet na swoją siostrę potrafił warknąć. Nie rozumiałam nigdy, dlaczego Lee tak bardzo mnie nie lubi. Nic jej przecież nie zrobiłam.
W tym czasie udało mi się zostać zielarzem. Codziennie chodziłam do ogrodów i zajmowałam się tymi cudownymi kwiatami. Wieczorami obserwowałam gwiazdy, mając nadzieję, że on jeszcze o mnie myśli. Ja to czuję... wróci. Będziemy razem, szczęśliwi.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz