Wojsko ostatnio sobie nie radzi. Generał jest tak stary, że pewnie nawet ich nie słyszy. Postanowiłem to zmienić i dowiedzieć się czegoś na temat dowodzenia. Całe szczęście, że w tych bibliotekach nie mamy książek, tylko te kamienie. To dobrze, że ktoś je odkrył. Co mi szkodzi iść i posłuchać trochę gadania? A no nic.
Jak zaplanowałem, tak zrobiłem i już po chwili wszedłem do środka tego magicznego pomieszczenia. Chodząc między regałami, na których znajdowały się niebieskie kamienie, znalazłem interesujący mnie dział. Za pomocą telekinezy, zabrałem pierwszy lepszy kryształ i położyłem się na czerwonej poduszeczce, ze złotymi zdobieniami. Dotknąłem kamienia łapą i zamknąłem oczy, mówiąc w głowie "Chcę poznać sztukę dowodzenia".
Ku moim oczom ukazała się postać wilka. - Witam. A więc chcesz się dowiedzieć czegoś o dowodzeniu, nieprawdaż? Usiądź wygodnie i posłuchaj... - zaczął swój monolog. Opowiedział mi trochę o dowodzeniu z wojskowego punktu widzenia. Teraz wiem, że jest to po prostu narzucanie swojej woli. Typowym i najpowszechniejszym instrumentem i środkiem dowodzenia jest rozkaz. Proste! Jestem w tym najlepszy, w końcu jestem cesarzem. Poza tym, dodał też coś o dowodzeniu z logicznego punktu widzenia. Mianowicie, dowodzenie jest to jedna z najbardziej podstawowych odmian rozumowania obok wnioskowania, sprawdzania i wyjaśniania. Zadanie zawarte w zdaniu rozkazującym. Proste...
Po wysłuchaniu tego co miał mi do powiedzenia, pożegnałem go i odłożyłem kamień. Porządek musi być i chociaż jestem cesarzem, to posprzątać po sobie potrafię.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz